15.03.07

tripas

Aínda que podería semellar apoloxía do canibalismo porcino quero falar dun manxar pouco coñecido: as tripas de porco.




Hai moitos anos que non as tomo e as teño asociadas na miña mente ás matanzas que se facían polas terras natais da miña nai. Teño imaxes das señoras da aldea lavando as tripas con total pulcritude nos lavadoiros á beira do río, enchéndoas de aire coma globos.
Alí tomábanse só cocidas e con patacas despois de estar un tempo a salgar.

Descoñezo a xeografía dos costumes da matanza pero comprobei que na zona onde vivo agora non se comen as tripas e tampouco semella que teñan moitas ganas de probalas.

A foto é de cocinalia.


lanzado por porquiño | 13:06 | |

Si señor porquiño. Un manxar de deuses que non deixa indiferente, que se odia ou se ama até o paroxismo. Un sinal de identidade das terras ao norte do Mandeo (polo menos) e de quen as habitou desde tempos inmemoriais. O único prato da nosa gastronomía que sofre a ignominia de non ter adicada aínda unha festa gastronómica. Onde haxa unha boa tripada que se pare o mundo!


Calidonia    15 03 2007 - 19:26    #

A verdade é que a min non me atraen nada. :)


peke    26 03 2007 - 09:40    #

o que eu dicía: o tema das tripas divide norte e sur.


porquiño    28 03 2007 - 15:48    #
son todo oí­dos...
nome
email
http://
mensaxe