onte vin no tren até Pontevedra cun señor maior dos que comezan a falarche nada máis sentarte ao seu carón. Contoume que estivera moitos anos traballando nun hotel de Suiza e que grazas a aprender varios idiomas puido gañar máis diñeiro aló. Contoume un chiste en italiano, algunhas cousas que lle dixeron os seus xefes díxomas en alemán e tamén intentou ligar cunha camareira en Londres (pero our love is imposible díxolle el).
Cos idiomas chegábase moi lonxe naqueles tempos, dixo el, e servían para gañar cartos. Eu dixen que hoxe en día seguían sendo importantes pero non se chegaba tan lonxe. El calou.

lanzado por porquiño | 03:36 | | historias