onte pasei a noite de san xoán convidado na casa dos veciños onde preparouse unha boa sardiñada nuns asadores feitos con tambores de lavadoras que poden ver na foto (xa decidirán os eruditos se isto merece entrar na historia do agropopart). As sardiñas mollaban o pan de millo que daba gusto e contáronse os chistes e sucedidos habituais neste tipo de encontros como o da señora de Arzúa que tomou por equivocación unhas pastillas de poñer quentes ás vacas e tiveron que encerrala nunha habitación do alterada que se puxo.
Ó final de noite prendimos unha pequena fogueira a pesar do orballo que caía e brincamos por enriba dela varias veces para que non nos trabe nin cadela nin can.