Con veciños así, a vida vale un mundo.
Por certo, en vez de eñes e tiles saen uns cadradiños que empecen a lectura. Que ocorre?

Pois si, é unha sorte; dende o primeiro día que nos mudamos á aldea os nosos veciños colindantes ‘adoptáronnos’.
O dos eñes é posible que fose debido á selección automática de codificación do navegador.

Ola! Que sorte ter veciños así, outros xa quixeran o mesmo. espero que na proxima vendima teñades unha boa colleita.kiños

E iso que non sabedes que agora mesmo estamos a vivir na súa casa por obras na nosa…